Remont i metamorfozy

To nie był spektakularny remont jak z programów telewizyjnych. Nie przyniósł natychmiastowych i zaskakujących efektów. Nie można go przeliczyć na dni czy miesiące, tylko na lata. Data 100 Urodzin Domku Stu Wiosen – rok 2025 – miała być Metą. Droga była długa – w kurzu, zimnie, często w samotności. Z moim roboczym, brudnym ubraniem zżyłem się tak bardzo, że przestałem dostrzegać zdziwione spojrzenia, gdy wpadałem na szybkie zakupy do pobliskiego sklepu.

Już na początku okazało się, że o ekipie remontowej możemy tylko pomarzyć. Przy wymianie dachu i instalacji niezbędna była fachowa ręka, później mogliśmy już liczyć tylko na siebie, pomoc sąsiedzką i swój ukryty talent 😉 Zgodnie odrzuciliśmy najszybszą i najłatwiejszą wersję remontu – obicie wszystkich ścian płytami karton-gips. Nie dopuszczaliśmy myśli, aby we wnętrzu 100-letniego domu nie było widać starego drewna. Nikt nie wiedział, w jakim jest stanie, schowane pod warstwami płyt pilśniowych, tynku i słomy.

Czyszczenie było żmudne, zwłaszcza gdy pokrywała je farba olejna. Trzeba ją było zeskrobywać centymetr po centymetrze, bez opalarki, by nie wyrządzić szkody wrażliwym na płomień drewnianym elementom. Udało się wyeksponować dwa krzyże na belkach podsufitowych i datę budowy – 1925 rok. Ściany okazały się zdrowe, ale podziurawione od gwoździ, często krzywo przyciosane, przebarwione i brudne. Trudno było się pozbyć wszechobecnego pyłu, który mimo czyszczenia, sprzątania, wycierania był wszędzie. Cierpliwie robiliśmy swoje, a drewno zaczynało żyć na nowo.

Takie były początki tworzenia Domku Stu Wiosen. O dalszych zmaganiach wiele można by pisać. Najważniejsze, że nas i naszych Gości cieszy uzyskany efekt. Domek jest inny, a jego odmienność przyciąga i budzi ciekawość. To bardzo motywuje do dalszej pracy, a głowy mamy pełne planów…


Nie doszlibyśmy do tego etapu bez życzliwego wsparcia naszych nowych znajomych, którym pragniemy z serca podziękować.
Gdy po ściągnięciu dachu okazało się, że dekarz nie ma pomocników, Janek i Marian bezinteresownie poświęcili swój czas. Pracowali w trudnych, jesiennych warunkach, na wysokości, z narażeniem zdrowia.
Gdyby nie Pan Stanisław ogródek zasypałaby ogromna ilość gruzu, ziemi, starych desek i innych odpadów budowlanych. Nigdy nie odrzucił naszej prośby o podstawienie wozu lub przyczepy i wiele razy sam segregował całą ich zawartość.
Kilka lat regularnie zawracaliśmy głowę Markowi, który cierpliwie znosił nasze „zamówienia” na listwy najróżniejszych wymiarów i drewniane elementy wykończeniowe. Jego stolarski talent podziwiamy, patrząc na ościeżnice okien, drzwi tarasowe idealnie odwzorowujące te oryginalne, czy wykończenie starego pieca…
Gdy pojawiał się jakiś problem, mogliśmy liczyć na Michała. Reagował szybko i spontanicznie, był zawsze blisko, chętny do pomocy.
Mieliśmy szczęście, spotykając w nowym dla nas miejscu takich uczynnych, dobrych ludzi. Nosimy w sercu wdzięczność dla tych Osób i nigdy nie zapomnimy o ich szczerym zaangażowaniu i wyciągniętej pomocnej dłoni. Najpiękniej dziękujemy!
Często wiarę w sens naszej pracy przywracały miłe, krótkie rozmowy z mieszkańcami mijającymi domek w drodze do kościoła lub sklepu. Dziękujemy za każde dobre słowo i uśmiech.

Metamorfozy